بسیاری از سیستم های انتقال سیال بدلیل انتخاب نادرست پمپ پنوماتیکی عملکرد ضعیفی دارند. درک پارامترهای اصلی - به ویژه نسبت پمپ - برای به حداکثر رساندن کارایی در کاربردهای صنعتی متنوع ضروری است.
نسبت پمپ که نشان دهنده رابطه بین سطح پیستون هوا و سطح پیستون هیدرولیک است، توانایی تقویت فشار پمپ را تعیین می کند. این مشخصات بحرانی فشار خروجی قابل دستیابی از یک منبع هوا را تعیین می کند:
ایده آل برای انتقال مایعات سبک مانند روان کننده ها و مواد پاک کننده در فواصل کوتاه (زیر 30 متر). این واحدهای مقرون به صرفه، سادگی و قابلیت اطمینان را در کاربردهای کم فشار ارائه می دهند.
انتخاب همه کاره برای سیالات با ویسکوزیته متوسط (روغن های هیدرولیک، روان کننده های دنده) با فواصل انتقال متوسط (تقریباً 45 متر). تعادل بهینه بین فشار و سرعت جریان را برای مصارف صنعتی عمومی فراهم می کند.
برای مواد چسبناک (گریس های سنگین، درزگیرها) که نیاز به فواصل انتقال طولانی مدت (60+ متر) دارند، ضروری است. فشار کافی را برای غلبه بر مقاومت سیستم در روانکاری متمرکز یا سیستم های تحویل بالا ایجاد می کند.
ظرفیت پمپ نشان دهنده نرخ جریان حجمی است، اما عملکرد واقعی به چندین متغیر بستگی دارد:
تولید کنندگان ظرفیت را تحت شرایط استاندارد مشخص می کنند:
هفت عنصر کلیدی بر ظرفیت عملی تأثیر می گذارد:
انتخاب مناسب بر اساس این پارامترها، کارایی بهینه سیستم، کاهش هزینه های عملیاتی و افزایش بهره وری را تضمین می کند. مشاوره فنی در طول فرآیند مشخصات به شناسایی مناسب ترین پیکربندی پمپ برای هر برنامه منحصر به فرد کمک می کند.